sevgili günlük
kendimi ifade etmeyi becerebilecek miyim bilemiyorum ... çok sevdiğimi iddia ettiğim adamla görüşmüyoruz artık... bir anda telefonlar kesildi... önce çok üzüldüm ama şimdi diyorum ki sevmemiş ya da benim sevgimden daha üstün çıkan birşey varmış hayatında... zaten bir haftadan fazla oldu artık çok ta umursamıyorum... her kalbim kırıldığında olduğu gibi ona ait herşeyi sildim, yok ettim... ne yalan söyleyeyim özlüyorum ama o da zamanla geçer. Onu düşünmemi engelleyen daha önemli bir şey oldu. Dün gece pençe' ye araba çarptı. Aklım çıkacaktı. O kadar çok ağladım ki gözlerim gene yastık oldu... Hayatta, kırığı çıkığı yok ama nedense ayağa kalkmıyo.. Herkes başka bir şey söylüyor. İtiraf etmek zor ama benim hatam... 2 gündür tasmasız bırakıyordum gece nöbetlerinde... Günlerdir evime döneceğim için çok mutluydum herşeye rağmen ama şimdi hiçbirşey hissedemiyorum... sevgilim gitti köpeğim nerdeyse ölüyordu... İçimden bi ses dedi ki pençe' nin başına gelende de bir hayır var. Öle ya artık o çok sevdiğim adamı düşünmüyorum, pençe akıllanmış olabilir sonuçta bi daha yola çıkacağını sanmıyorum, hem belki bu kadar hareketsiz olduğu için kediciklerimle arası da düzelir.
sanırım bir sevgili adayım daha var... bu da küçük :) ama ne yalan söleyeyim tam olarak bana hitap etmiyor... Yıllar geçtikçe bir erkekten ne beklediğimi öğreniyorum ama gerçekten anladığımda çok geç kalmış olacağım :)
Dün akşam pençe' nin başında ağlarken korkunç bir şey farkettim... Duygularım hakkında kendime bile dürüst değilim... İşime geldiği gibi, hissetmek istediğim gibi hissediyorum... Kendimi ben bile anlamıyorken hele de bir erkek nasıl anlasın....