Neredeyse iki hafta oldu ayrılalı.. Sanırım işler pekte umduğum gibi gitmiyor. Aslında herşey karmakarşık. Eski kocam kendine sevgili yapmış bile istemediği halde bense özgürlüğümü bir daha kaptırmam derken etrafımda özgürlüğüme talip pek çok insan buldum. Duygusal mantığı bir kenara atmam gerekirmiş... Palavra.... Nasıl olacaksa artık... Bünye sevilmek için yanıp tutuşurken nasıl kendimi gözardı edeceğim bilemiyorum. Neyi gözardı etmem gerektiğini de bilmiyorum. Aslında o kadar mutluyum ki kendimi düşünmüyorum... Doğru tespitler yapamıyorum. Tek bildiğim günü yaşamaktan oldukça keyif aldığım.. Yarın umrumda bile değil. Yazmak için yeterince mutsuz değilim... Sadece müthiş bi dinginlik ve huzur var içimde .. hatta koca bir sırıtış :) Sanırım hayatı ciddiye alacak kadar büyüyemedim... Hala kaçışlar konusunda başarılıyım... Tabi başarı kategorisine koyulabilirse... Herkesin doğrusu bambaşka oluyor. Ne yapmam gerek bilmiyorum ama yapmam gereken birşey olduğunu da düşünmüyorum. Rüzgar nereye atarsa oraya. Sanırım şimdilik plan bu :)

MeRHaBa DüNYa

Sadece sekiz gün oldu yeni hayatıma başlayalı... çok kararlıydım hiç korkmadım geleceğimden... sonra aslında korkmamı gerektirecek kadar yalnız olduğumu farkettim... paylaşmam gerek... yazmam gerek... nerden başlarım nasıl devam ederim bilemedim... bu sadece başlangıç...
En kötüsü bencil olamamak sanırım. Kendimi kurtarmak isterken geride bıraktıklarıma ne olacağını düşünmek. O zaman kararlılık bile yeterli olamıyor. Acaba ne olacak sorusu peşimi hiç bırakmıyor ama kendim için değil, geride bıraktıklarım için... başladığım ama bitiremeden hayatımdan çıkardıklarım için...Düşünmeyi reddetsem de yeni hayatımdan memnun olsam da mutlu olacağıma... Dışarıdan göründüğüm kadar güçlü değilim diye bağırmak istiyorum. Kim duyacaksa bilemem...
Şimdilik bu kadar...