aha da yılbaşı

bu özel günlere uyuz olmaya başladım... zaten süpriz olacaklara olan inancımı yitirdim ama... (hatta doğumgünümde birşey beklemedim tıpkı yılbaşında beklemediğim gibi) ama pek öyle olmuyor işte.. bugün ancak öğlene kalktım çamaşır, ev temizliği vs hatta pençeyi bile yıkadım gayet mutluydum... hani amerikan christmas filmleri vardır ya ona yarışır bir ruh halim vardı.. birşey beklemiyordum ama her an herşey olabilirdi... sonra uyduruk mezelerimi ayarladım rakımı koydum.. ama eksik işte.. hiçbirşey olmadı... her özel günde olduğu gibi.. zorlamazsam beni gülümsetecek kimsem olamadı... ve ben tecavüze uğradıktan sonra ayağa kalkıp "iyi ki içime boşalmadılar da elbisem batmadı" diyen Pollyanna olmaktan sıkılıyor olabilirim...
mutluluk ile mutsuzluk arasında kapana kısılmak çok fena...

haa ayrıca ümit' ten ayrıldığımdan beri böylesinin daha iyi olduğunu bilmeme rağmen adamı özleme salaklığını kendime yaşatıyorum ki bu muhtemelen yaşadığım boşluktan ve üst katta çok güzel gülümseyen kemençeci çocuğu düşünerek kafayı yemek üzereyim ki muhtemelen bu da aynı aptalca boşluktan...sevmeyi özledim... ve lütfen kafamdaki aşkı en uygun alakasız adama yapıştırmadan sevmek istiyorum..

Bakalım Neler Yapmışım :Pp

sevgili günlük;
iş hayatım süper hatta babamın bütün uyuz hareketlerine rağmen hayatımın en mutlu kışını yaşıyorum falan.. ama sevgi arayışı hala devam etmekte..
Ümit: Kokusunu unutamadığım adam... sadece yalnız kaldım, sevgimi paylaşacak biri olmadığı için özlüyorum.. zor da olsa geç! ( hatta burada kendime not: o kadar özlüyorum ki; arada doğru dürüst privacy sağlayamadığı facebook profilinden ne yapmış ne etmiş kontrol ediyorum.. en son kafamda yazmıştı :// lanet herif.. benim de kafamda :/// )
Ceyhun: Gülüşüne hasta olduğum adam.. ama ya eski kocaya ya da Ümit' e benziyordur diye korkuyorum.. elim ayağım titriyor.. geceleri onu düşünerek uyuyorum.. hayaller kuruyorum.. ama bu ben değilim.. ya çok yalnız hissettiğim için bir gülüşe kanmışım gibi davranıyorsam... hepsini geçtim acaba ben bir ilişkiye hazır mıyım....

kısaca...
çok güzel bir kış geçiriyorum.. manyaklar gibi yemek kurslarına gidiyorum.. hatta o kurslardan çıkasım yok.. ufacık bir sorunum var.. çok sevesim var gene.. çokkk.. şu üsttakini kandırmam 5 dakkamı almayabilir.. ama ya kandırdıktan sonra... aile olasım var mı acaba ? öyle de güzel bir gülüşü var ki.. acaba güldüğü kadar sevebilir mi.. acaba beni olduğum gibi kabul edebilir mi...

Şu Efes daha ne kadar ağlatacak acaba beni..