Sadece sekiz gün oldu yeni hayatıma başlayalı... çok kararlıydım hiç korkmadım geleceğimden... sonra aslında korkmamı gerektirecek kadar yalnız olduğumu farkettim... paylaşmam gerek... yazmam gerek... nerden başlarım nasıl devam ederim bilemedim... bu sadece başlangıç...
En kötüsü bencil olamamak sanırım. Kendimi kurtarmak isterken geride bıraktıklarıma ne olacağını düşünmek. O zaman kararlılık bile yeterli olamıyor. Acaba ne olacak sorusu peşimi hiç bırakmıyor ama kendim için değil, geride bıraktıklarım için... başladığım ama bitiremeden hayatımdan çıkardıklarım için...Düşünmeyi reddetsem de yeni hayatımdan memnun olsam da mutlu olacağıma... Dışarıdan göründüğüm kadar güçlü değilim diye bağırmak istiyorum. Kim duyacaksa bilemem...
Şimdilik bu kadar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder