13 Aralık 2008 itibari ile kalbim ağır yaralı... o kadar içten istemişim ki kokusunu unutamayacağım birini... gerçekten var artık AMA neden yeterince ya da olacağını düşündüğüm kadar mutlu olamıyorum... çünkü farkettim ki sadece koku değilmiş... sadece çok sevilmek değilmiş... aşk sadece imkansız olduğunda aşk olurmuş hatta aynı havayı solusanız da imkansız olursa daha da kıymetliymiş... üstelik sadece o değil ben de severmişim imkansız olunca... öyle de kalleş bir duyguymuş aşk... sevdiğinin kokusu İstanbul da sen İzmir de olunca daha da acıtırmış içten içe ağlatırmış... en kötüsü aşk zaafmış... sevgiye açsan aşık olurmuşsun... tutunacak birşeyin yoksa... yalnızsan...
hayat her zaman cömertti bana hala da öyle... neyi ne zaman istersem... Kahrolsun ama bir yandan gözyaşımı tutamazken bir yandan da gülümseyebilecek kadar mutluyum....
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder