bu özel günlere uyuz olmaya başladım... zaten süpriz olacaklara olan inancımı yitirdim ama... (hatta doğumgünümde birşey beklemedim tıpkı yılbaşında beklemediğim gibi) ama pek öyle olmuyor işte.. bugün ancak öğlene kalktım çamaşır, ev temizliği vs hatta pençeyi bile yıkadım gayet mutluydum... hani amerikan christmas filmleri vardır ya ona yarışır bir ruh halim vardı.. birşey beklemiyordum ama her an herşey olabilirdi... sonra uyduruk mezelerimi ayarladım rakımı koydum.. ama eksik işte.. hiçbirşey olmadı... her özel günde olduğu gibi.. zorlamazsam beni gülümsetecek kimsem olamadı... ve ben tecavüze uğradıktan sonra ayağa kalkıp "iyi ki içime boşalmadılar da elbisem batmadı" diyen Pollyanna olmaktan sıkılıyor olabilirim...
mutluluk ile mutsuzluk arasında kapana kısılmak çok fena...
haa ayrıca ümit' ten ayrıldığımdan beri böylesinin daha iyi olduğunu bilmeme rağmen adamı özleme salaklığını kendime yaşatıyorum ki bu muhtemelen yaşadığım boşluktan ve üst katta çok güzel gülümseyen kemençeci çocuğu düşünerek kafayı yemek üzereyim ki muhtemelen bu da aynı aptalca boşluktan...sevmeyi özledim... ve lütfen kafamdaki aşkı en uygun alakasız adama yapıştırmadan sevmek istiyorum..
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder